In deze blog neem ik jullie mee naar een dag in 2006. De dag dat Paul en ik te horen kregen dat we drie kinderen met een zeldzaam syndroom hadden. Het is nu 20 jaar geleden dat het DNA van onze jongste en van mij werd getest. De meiden waren lastig te prikken en dus

Het is alweer oktober. Oktober 2026. De laatste keer dat ik schreef, is alweer een poosje geleden. Het ging een tijd niet zo goed met mij. Sinds mijn jongste in oktober 2025 het nest verliet, leek de tijd mij in te halen. Daar waar ik altijd klaar had gestaan en vol energie zorgde dat mijn

Sandarijn (54) samen met haar man Paul (58) Zij blogt over hun gezin. Paul heeft stabiele, maar uitgezaaide longkanker en Sandarijn heeft een chronische vorm van Non-Hodgkin. Hun 3 kinderen hebben een zeldzaam syndroom. De kinderen zijn 24,23 en 21 De wereld op z’n kop. Maar gelukkig in positieve zin. Waar het jaar 2025 startte

Allbright mom (54) getrouwd met Paul, moeder en mantelzorger van 3 jong volwassen kinderen met een zeldzaam syndroom. Zowel Paul als Sandarijn hebben een stabiele vorm van kanker. Als je wil schrijven, is inspiratie alleen niet voldoende. Je hoofd moet leeg genoeg zijn om de juiste woorden kritisch te kunnen benaderen en de sfeer van

Het ging er niet om wat ik geloofde, maar wat ik voelde. Onze jongste is geboren met een warm hart. Dat was me vanaf het allereerste moment duidelijk. Hij gaf mij liefde, waar ik het het hardste nodig had en is dat altijd blijven doen. Ook naar anderen toe, met een enorme overtuiging. Zijn open

1 2 3 … 10
Geverifieerd door MonsterInsights