28 februari 2021: dag van de zeldzame ziektes. Gister stond ik, samen met mijn gezin, stil bij de dag voor zeldzame ziektes. Albright syndroom is er één van. Terwijl we, met onze kinderen, aan de lunchtafel over hun syndroom spraken, merkte mijn jongste zoon op dat ze met een bijzonder gen geboren waren. De uitspraak

13 maart 2015Ik zit in een klein kamertje. Naast mij zit Paul. De diagnose uitgezaaide longkanker is uitgesproken. De longarts richt zich tot Paul. Hij merkt niet dat er onder mijn stoel een aardverschuiving plaatsvindt. De klokt tikt op een harde en irritante manier door in mijn oor. Ik kijk opzij. Op het gezicht van

Sinterklaas moet nog komen, kerst staat te trappelen voor de deur. De maand december is één van gezelligheid, drukte, maar ook van bezinning en terugblikken. Voor Woordkriebels was het inhoudelijk een heel mooi jaar. De creatieve stroom, die er door Corona bij mij op gang kwam, was ongekend. Veel originele teksten, gedichten en verhalen vloeiden

In de eerste klas van de lagere school leerde ik lezen. Het spel dat ik ontdekte om letters met elkaar te kunnen combineren, zorgde voor een groots avontuur, dat me uiteindelijk leidde naar vele boeken. Ik neem een slok van mijn cafeïnevrije koffie en werp een blik op mijn beeldscherm. Nog steeds kan ik ouderwets

Wat een mooi moment. We hebben lang gedacht dat het ons niet zou lukken, deze mijlpaal te halen. Twintig jaar huwelijk heeft me zoveel meer gegeven, dan ik ooit had kunnen bedenken. Met die man wil ik kinderen. Het was bijna het eerste, wat in me opkwam, toen ik Paul tijdens een feestje van een

Vakantie. Ik heb vier weken vakantie van Woordkriebels. Dat schreef ik eerder in een post. De vele positieve reacties zorgden voor wat verwarring bij mij. Blijkbaar was ik wat te optimistisch geweest door met het woord vakantie te strooien. Zeker toen ik een week later een blog postte op mijn website Woordkriebels. Ik had toch

“Mam”… Oudste dochter begint te huilen zodra ze mijn stem hoort. “De uitslag van de Coronatest staat nog steeds niet online en ik word er echt gek van”. Haar woorden raken me diep. Wat heeft ze afgelopen maanden al veel moeten incasseren. En steeds weer was ik trots op haar creatieve vermogen en haar moed

Ik zit op mijn nieuwe werkkamer. Mijn bureau ruikt nog nieuw. De lijsten, die ik alvast opgehangen heb, wachten geduldig tot ze gevuld worden met teksten van eigen bodem. Ik staar. De ruimte voelt nog niet als die warme jas, waarin ik me in tijden van kou en onveiligheid zo graag verstop. De chaos in

De woorden die ik pluk met Woordkriebels, krijgen op meerdere manieren vorm. De dichtpuntjes oftewel poëtische veldboeketten, verschijnen op kaarten, shirts, tassen of in de vorm van bv. een windlicht. De kaarten worden via drukzo.nl gedrukt. De tassen, shirts en cadeautjes druk ik samen met een vriendin. Alles is in dat geval handwerk, waar met