Miss Monepenny gaat anders

wereld van verbeelding

Oh wat kan ik genieten van mijn fantasierijke geest. In één handomdraai kan ik mensen op het verkeerde been brengen, door woordelijk suggesties te doen, die meer beeldend zijn dan werkelijkheid. Een uitgebreide vakantie naar Groot Brittannië zou wel heel erg uitdagend zijn, maar helaas voor ons niet te realiseren. Wij doen het deze vakantie met medisch onderlegde vakantieoorden.

Maar ik zou Sandarijn niet zijn om te dagdromen en mijn creatieve geest druk aan het werk te zetten, zodat ook onze vakantie tussen alle controles en bedradingen van levensverlengende infuusjes door, gewoon uitdagend en anders wordt. En anders wordt onze vakantie. Ik heb het woord anders zelfs als themawoord voor de zomervakantie gebombardeerd. Doen, wat we nog nooit gedaan hebben is de insteek: weg met de tv, telefoon, wifi. Alleen te gebruiken in nood of om te navigeren als we ergens gedropt zijn en we thuis moeten komen.

één toetje, twee lepeltjes

Met de 500 opdrachten uit het bucketlistboek komen we een heel eind als het om dingen gaat die we nog nooit gedaan hebben. Al bladerend, lachen en schateren we door ons favoriete boek heen. Nooit geweten dat je met de meest simpele opdrachten al zoveel voorpret kon hebben. Oudste krijgt het niet voor elkaar om op een normale manier een tafeltje voor twee te bestellen op naam van Miss Monypenny. Met een rode kop en ingehouden adem doet ze een poging, maar deze opdracht is wel wat te veel gevraagd voor een puber. Dus mama slaat haar slag: Miss Monepenny komt vanavond dineren! Om vervolgens met een stalen gezicht die avond de bestelling ook nog anders te doen: eerst het toetje graag…wel met twee lepeltjes.

Mijn pubers vallen tussen de wal en het schip. Aan de ene kant vinden ze het wel gemakkelijk om de gang van hun moeder te volgen, maar schamen zich vervolgens dood als desbetreffende weer eens met een absurd belachelijke opdracht komt in hun ogen. Echter, als ze een beetje uitdagende vakantie willen hebben, zullen ze moeten. Tenslotte zijn al hun sociale contacten op school achtergebleven, is de tijd van vriendjes nog lang niet in zicht en ook 24/7 met vierkante ogen de wereld van het web te ontdekken is ook voor onze kinderen een stap te ver. Dus volgens ze in ganzenpas die gekke moeder.

En ik geniet! Juist de vakantie is wat mij betreft een moment om echt even unplugged te zijn. Van een afstand kijken wat er nu allemaal in ons gezin gebeurt. Van niet 3, maar slechts 2 kinderen in het huis te horen keuvelen. Van een tijd om ze apart eens onder de loep te nemen. Van het bakken van een paarse heksentaart tot het “shop till you dropp” idee. Van zingen op de fiets tot voortdurend roepen: “mag dat…!” als we al zwabberend over de stille binnenwegen langs de velden gaan. Van het ontdekken van ons eigen stadje tot bij uitzondering een weekend echt schaamteloos ons gang te gaan op het gebied van de vette hap. Je snapt dat we met een blinddoek om op de weegschaal zijn gaan staan. Het is zoveel méér dan alleen bewust op pad gaan, uitjes te regelen of een vakantie prikken. Het is onbezorgd schommelen door de dagen van plezier.

schommelen van plezier

Het anders willen doen. Ik zie het voor me. Elk dag een beetje meer! De lijst met “anders” ligt klaar om afgestreept te worden. Door mijn beeldende fantasie draaf ik echter altijd een beetje door en vergeet ik dat ik toch ook nog echt herstellende ben. Godzijdank is daar Mister Teek. Dit zwarte minuscule monster heeft me terecht gewezen: een klein geïrriteerd plekje is ondertussen in een week uitgegroeid tot een reusachtig roze opgeblazen stuk huid met een rode kring. Geen schoen past me meer. Al strompelend verken ik de omgeving van de bank op mijn felgekleurde strandslippers. Overgeleverd aan deze “verandering” laat ik me maar weer onderdompelen in mijn wereld van de verbeelding.

Wat ik deze vakantie ook wil doen: “anders” wordt het zeker.

Dag van t sprookje

Op een sprookjesachtige ochtend toen de eerste stralen over het landgoed schenen, ontwaakte een dapper gezin uit een diepe slaap. Het zou een prachtige dag worden, maar er moest ook veel gedaan worden. Dat deerde het dappere gezin niks: ze waren gewend om hard te werken en zeker als het om hun passionele landgoed ging. De rozenstruiken bloeiden als nooit tevoren en ook de verschillende vertrekken glommen van liefde en warmte. Het was wel duidelijk dat het dappere gezin zorgde voor magie op dit bijzondere landgoed.

Terwijl de haan drie keer kraaide waren de oudste twee kinderen al druk bezig in de keuken. De geur van versgebakken broodjes had een ware aantrekkingskracht op de kleinste dieren van het landgoed. Nieuwsgierig staken de konijntjes hun hoofd voorbij de deur en ook de vogeltjes zongen het hoogste ochtendlied. Al dansend en zingend maakten de oudste twee kinderen de tafel klaar, waar uitgebreid ontbeten zou worden. Niet alleen versgebakken broodjes kregen de gasten voorgeschoteld, ook de boomgaard, die vol stond met fruitbomen, zorgde voor de heerlijkste taarten en appelmoes.

Het dappere gezin bestond uit 5 personen. Ze runden een landgoed, waar gasten elk seizoen meer dan welkom waren. Vooral in de lente en zomer waren de vertrekken drukbezet, aangezien het landgoed met zijn fruitbomen en weelderige rozenstruiken de schittering van de buurt was. Gasten vonden het heerlijk om zich goed te laten verwennen door het vijftal, maar vonden het ook een sprookje om mee te helpen om al die sappige appels te mogen plukken, terwijl ze de vrouw des huizes vol liefde elke ochtend de kussens zagen opschudden. De gasten wisten dan, dat de winter weer goed zou zorgen voor sprookjesachtige taferelen op het landgoed.

Iedereen in de buurt kwam graag op het landgoed. Het vijftal was een graag gezien gezin, waar nooit wat te veel was. De oudste twee waren meiden en bakten de heerlijkste broden en taarten, terwijl ze hun gouden keeltjes volop lieten zingen. De jongste van het stel was een jongen met veel ondeugd in zich, maar met een passie voor de natuur. Hij nam de gasten mee op een ontdekkingstocht langs de landerijen vol groentes en kruiden. Ook de wilde eetbare paddenstoelen wist hij te onderscheiden van de giftige. De moeder was een tovenares met woorden. Ze zorgde voor workshops waarin gasten kennismaakten met de kracht van het poëtische woord en kregen les in het vergroten van je vertrouwen door gewoon te durven om je gedachten vanuit je hart op papier te schrijven. Daarnaast was de vrouw des huizes verantwoordelijk voor de sfeer, die het hele landgoed uitstraalde. Het was er schoon, fris en tevens uitdagend. Het landgoed had veel te bieden, daar de vader zich gespecialiseerd had in het bereiden van wijnen uit de meest prachtige druiven van de struiken die over de pergola tussen de schuur en het huis liep. Een ware proeverij was er in de loop der tijd ontstaan, waar vooral de zomer- en herfstgasten volop van konden genieten als ze in de avonduren op het terras bij elkaar zaten.

Ja dat vijftal had het goed voor elkaar. Duidelijkheid zorgde voor structuur in het gezin en aangezien de school in het dorp niet datgene te bieden had, waar de kinderen op zouden varen, zorgde het landgoed zelf voor de meest waardevolle levensschool die je maar kunt bedenken. In hun stoutste dromen had het vijftal niet kunnen bedenken dat het zo voortvarend zou zijn, toen ze 2,5 jaar geleden dit avontuur aan durfden gaan. Daar was weliswaar het één en ander aan vooraf gebeurd. Een klein geniepig monster had het leven niet makkelijk gemaakt, maar een stoere krijger in de vorm van een bevriende specialist wist hun kracht en moed te geven om het monster te verslaan en opnieuw hun leven op te pakken. De jaren van zwarte pek hadden ze dankzij de stoere krijger achter zich kunnen laten en er was ruimte ontstaan voor dromen, die ze dan ook eindelijk echt waar hadden gemaakt.

Op het landgoed werd er nog tot diep in de nacht gefeest. De lantaarns waren ontstoken, terwijl de gasten bij een knapperend haardvuur geëmotioneerd luisterden naar elkaars ontdekte woorden, onder het genot van een goed glas wijn. Een avond waarvan de meeste gasten hoopten dat die nooit zou stoppen…

En het vijftal…die kroop voldaan onder de wol in afwachting van een prachtige nieuwe dag. Door de jaren heen hadden ze geleerd dat dat de enige manier was om lang en gelukkig te kunnen leven.

Klinkt dit sprookje u als muziek in de oren? Heeft u ook dromen, waar u nog nooit aan toe bent gekomen? Zorg dat de woorden die ik voor u allen schreef een magische aantrekkingskracht hebben. Dat het een voorbeeld voor u is waardoor de rattenvanger van Hamelen en de zwaan-kleef-aan een succesvol effect kunnen bewerkstelligen. Dat u betoverd raakt door de dapperheid van dit vijftal en net als dit gezin kunt werken aan uw eigen luchtkasteel.

 

overal zijn wel proeverijen te ontdekken

7 juli 2017: dag van het sprookje. Dankzij jullie woorden is het me gelukt ons leven om te buigen tot een prachtig sprookje.