Kun je mijn hoofd openmaken?

Puck samen met mama

Deze week een rustweek. Geen uitdagingen, alleen voeding van de basislijst. Vorige week had ik een hele week koekjes moeten eten, waar ik helemaal overstuur door was geworden. Daarom had ik dit voorgesteld, omdat ik hoopte dat het dan wat beter zou gaan in mijn hoofd. Maar nee hoor: Ana werd nog sterker en krachtiger.

19-9-2019
Vanochtend kon ik weer niet zo goed naar de wc. Telkens als ik iets gegeten heb, ga ik naar de wc en probeer ik of ik kan poepen, maar er komt telkens maar een paar keuteltjes of niks uit. Resultaat: ik blijf me dik voelen en dus het gevoel dat ik aangekomen ben. Ik ben erg bang voor het getal wat morgen op de weegschaal komt. (Weegmoment = vrijdag) Op dit moment gaat het erg slecht in mijn hoofd.
Ik heb veel gedachtes over eten, over me dik voelen, de angst om dik te worden. Maar ook “heb ik niet te veel zoet beleg gegeten?” Of “heb ik überhaupt niet te veel gegeten vandaag?” Dan weegt de ziekte zwaar en heb ik het gevoel dat ik kilo’s ben aangekomen. “Mag ik vandaag koolhydraten weglaten”,is dan op dat soort momenten mijn vraag. Ook die stomme crackers om 16:00 liggen letterlijk zwaar. Ik bedenk hoe graag ik ze wil weglaten.

School
Vandaag op school had ik het eerste uur toets van E&O. (Economie & Ondernemen) Ik had geleerd voor de toets van deel A: werken in de verkoop. Op de toets stond dus werk aan de winkel. Ik had het gevraagd aan de leraar of dit klopte en hij zei dat het over hetzelfde soort onderwerp ging. Ik raakte lichtelijk in paniek en moest bijna huilen, omdat ik bang was dat ik hier niks meer van wist. Ik zei: “nu maar hopen dat ik alles nog weet van 2 jaar geleden”. Uiteindelijk viel het mee en was ik in 20 minuten klaar.

In de uren dat ik zelfstudie heb, ik doe mijn examen namelijk in twee jaar, is er veel tijd om te denken. Te denken over smeerkaas, die ik niet meer durf te eten. Over boterhammen, die ik niet zo enorm wil beleggen. Mama doet gewoon 3 plakken kaas bij mij op haar brood. Pff. Over volle kwark, terwijl ik stiekem magere op het briefje had gezet. (het is te proberen) Over het vergelijken van calorieën, hoeveelheden suikers, koolhydraten en vetten. Ik kijk ook op de site van Plus naar de voedingswaarde van producten die ik lekker vind. Ik kijk wat erin zit en of ik het zou kunnen/durven /mogen eten. Het is soms zo erg dat ik tegen mama zei: ‘kunnen we niet vragen of iemand via een operatie mijn hoofd kan opensnijden en de Ana gedachtes eruit kan halen?’ Maar ja gedachtes zijn niet te zien dus dat gaat een beetje moeilijk.

Dagindeling
Eigenlijk bestaat mijn dag de laatste tijd uit: naar school gaan, heel veel denken en piekeren, gedachtes in mijn hoofd hebben, leren, eten, wandelen, slapen.
School geeft nog wel wat afleiding. Wandelen is een must. Zonder kan ik niet. Maar er gebeurde gister weer iets tijdens het wandelen, waar ik bang van word. Mijn armen en benen gingen heel erg trillen. Ik kreeg het ook warm. Ik ben gaan zitten en tegen mama aan gaan leunen. Toen is papa ons met de auto komen halen. Ik wil niet weer flauwvallen. Dat gebeurde in de vakantie. Tegenwoordig neem ik Dextro mee. Echter…het zijn suikers en die wil ik liever niet.
Gisteravond viel ik ook niet heel snel in slaap want ik lag om 21.20 in bed en sliep pas na 22:00 volgens mij.

Dik
Dik zijn. Nee, dik voelen. Steeds weer lees je het terug. Ik app er ook over met oma, maar ja die is ook niet dik. Bij mij vliegen de kilo’s eraan, als ik meer moet eten. Daar ben ik bang voor. Dat is vroeger als eens gebeurd.
Ik wil namelijk geen 47 kilo gaan wegen (ik weeg nu 43.5) omdat als ik dat weeg zit ik zo op de 50 kilo of hoger. Ik kom voor mijn gevoel al snel aan als ik de uitdagingen eet bovenop de basislijst
Iedereen zegt dat ze me niet dik laten worden maar wat ik dik vind, is voor hun smal. Ik vind of voel mezelf namelijk al dik als ik 50 weeg. Nu voel ik me ook dik hoor, maar ik wil gewoon ook echt niet terug naar hoe ik vroeger was.

Wachtlijst
Ik wou dat het nooit was gekomen. Die eetstoornis. Het wordt alleen maar erger. Gelukkig dat ik wel op de wachtlijst sta voor een intake. Ik wil graag dagbehandeling bij Mondriaan, maar daar is eerst een intake voor. Ik wil niet meer ziek zijn. Ana is stom.

Volgende week moet ik weer terug naar de kinderarts. Ben je benieuwd wat zij voor mij in petto heeft? Blijf me volgen.

7 gedachten over “Kun je mijn hoofd openmaken?”

  1. Dag lieve Puck,

    Wat kunnen die gedachtes in het hoofd ons mensen het toch vreselijk moeilijk maken. Dit is jouw werkelijkheid en niet hoe andere het zien.
    Je bent ermee aan het strijden elke minuut van de dag, zo lees ik in jouw verhaal. Dat kost jou veel energie. Het maakt me verdrietig omdat jouw gedachten je het plezier in het leven in de weg staat. Ik zou je gunnen om positieve gedachten over jou zelf te hebben. Elke dag 1 en zou opbouwen. Dat je wil starten met dagbehandeling is al een grote stap. Je doet het goed.
    Heel veel kracht en positieve gedachten.

    Groetjes
    Patries

  2. Lieve Puck,
    Wat heb je je gevoelens weer mooi verwoord. Ik hoop dat die stomme Anna je langzaam met rust gaat laten en dat je snel met de dagtherapie kunt beginnen, zodat jij je beter gaat voelen. Al zie jij jezelf momenteel niet zo, maar ik vind je een mooie , krachtige unieke dame die niet te dik is. Veel sterkte deze week en blijf erop vertrouwen dat jij Anna gaat overwinnen. Je bent een kanjer.
    Gr. Monique

  3. Ana is zeker stom. En jij weet dat nu al. Dat is vooruitgang. Dat is een eerste stap naar Ana achter je laten.

    Jij kunt het, ik weet het zeker want ik herken die tuimelende gedachten van mezelf. Ik had het niet met eten maar met andere dingen. Het is echt rot als je hoofd maar steeds aan de gang blijft.

    🤞 bij de kinderarts, hopen dat die ergens helpen kan.

    Liefs,
    Mike, mama van Noa

  4. Lieve Puck, wat goed dat je je gevoel en wat er in je omgaat zo mooi kunt beschrijven, dat is ’n groot goed. Ik hoop echt dat je ooit die 2 ooit kunt bundelen, ze kunt gebruiken als raadgever, op een manier die voor jou helend gaat zijn. Je mag trots zijn op het talent dat ik juist heb zitten lezen. Zoveel meer waard dan het ‘perfecte’ (?) lichaam. Ik weet zeker dat je hier ook in zult gaan geloven, dus heb vertrouwen, dan komt ’t vanzelf naar je toe.❤️🍀

  5. Lieve Puck, wat heb je het weer mooi opgeschreven. Jammer dat Ana weer sterker is geworden. Stomme Ana. Laat ik (als klein dik mens, 80 kilo en 157 cm) zeggen dat je echt niet dik bent. Je bent een mooie meid die het niet verdient om zo’n strijd te moeten voeren. Mijn grote wens is dat je met Sinterklaas 3 pepernoten kunt eten zonder schuldgevoel en zonder dat Ana het je moeilijk maakt. Je bent een kanjer! Dikke knuffel Audrey

  6. Lieve Puck,

    Wat ontzettend knap dat je dit allemaal van je af schrijft! Ik vind t heftig om te lezen en hoop dat je snel kunt beginnen met de dagtherapie zodat je je weer beter in je vel kunt gaan voelen.
    Je bent een sterke meid en het gaat je zeker lukken!!
    Groetjes Joice

Reacties zijn gesloten.