Zomervakantie? graag…

Wat een week! De hitte is zinderend. En ook al sloopt de warmte mij normaliter, ik laat me dit jaar niet kennen. De beren zijn verjaagd en ik heb maatregelen getroffen om de dagen– waar mogelijk – rustig door te komen. Tenslotte zullen we moeten wennen aan dit soort zomerse pieken. Oudste, wiens domein in de nok van het dak ligt, heeft ternauwernood een airco weten te bemachtigen en wie overdag het hoofd niet koel kan houden, stuur ik linea recta door naar de kelder: de enige plek in ons jaren 30 huis waar het tijdens dit soort dagen uit te houden is. Zo jammer dat er geen wifiverbinding is; ik had er meteen mijn werkplek gecreëerd.

Nu de zomervakantie staat te trappelen voor de schooldeur, is ons gezin toe aan een ritme van leegte. Jammer genoeg lijkt het wel alsof er op de valreep nog een stortbak aan afspraken geleegd moet worden, zo voor ons huis. En dat terwijl ik me net had voorgenomen de dagen rustig door te komen.
Toch weet ik uit ervaring dat einde schooljaar gelijk staat aan een portie organisatietalent. Dit jaar spant echter de kroon. Als een slangenmens kronkel ik me tussen alles door wat er spontaan, ongepland en lastminute nog uit de lucht komt vallen. Pfff, het is me nogal wat. En van planning en overleg hebben ambtenaren blijkbaar niet gehoord, waardoor mijn middelste, die midden in haar studieverlof de puntjes op de -i- wil zetten, betreft haar staatsexamen, qua tijd tussen de wal en het schip dreigt te vallen. Door het scala aan nieuwe (zorg)gesprekken race ik als een kip zonder kop net wat te vaak heen en weer tussen Heerlen en Houthem, wat niet ten gunste komt van mijn taak als moeder. Want ook als is het controlerende oog van Big Mama niet echt nodig, wat psychologische ondersteuning ten tijde van examenstress is geen overbodige luxe. Ik zal een groot kruis slaan als dit schooljaar eindelijk ten einde is en middelste de Adelante vlag aan de gevel mag laten wapperen.

Dat het de laatste dagen echt aankomt op agendabeheer en organisatie, is bekend. Ook als de temperatuur buiten proportie stijgt. Dan is de kelder als toevluchtsoord de ideale plek om het hoofd koel te houden en me niet van de wijs te laten brengen. Tenslotte is er altijd wel iets waar je je binnen zorg en onderwijs druk over kan maken. Dat het dit jaar een understatement is, even ter zijde. Gewapend met een handdoek, een fles water en een zwembad in de buurt probeer ik randvoorwaarden te creëren, zodat mijn, maar ook het programma van mijn drie koters keurig past in de organisatiechaos van deze week. Een programma waarin tijd is voor een rondje airco in H&M, zodat oudste haar festivalkleding in de uitverkoop kan scoren, een gezellige lunch in een favoriete lunchroom rust biedt en een middagje film de beste afleiding blijkt om tussen alle examenstress even te onthaasten. En heeft jongste op de valreep ook nog het sublieme plan naar de zomerkermis te willen, zal ik met hem het laatste open gaatje vullen.

De zomervakantie staat te trappelen. Ook wij als gezin gaan op onze manier genieten. Geen vakantie op een andere plek, maar wel tijd zonder afspraken, wekker en beperkt agendabeheer. Ik wens jullie een zonnige en avontuurlijke vakantie tegemoet. Tot in september.

2 gedachten over “Zomervakantie? graag…”

  1. De stilte “NA” de storm. Heerlijk moment. Lekker genieten van elkaar ❤❤☀️

  2. Dan ben ik soms blij dat wij maar 1 (zorgen)kind/puber hebben. Daar hebben we vaak onze handen al aan vol. Binnenkort start ons traject bij het autisme expertise centrum. Tussendoor nog wat onderzoekjes ivm haar duizeligheid. Intussen zijn ze in Nijmegen het bloed van Amy aan het onderzoeken zodat ze ons over een paar maanden wellicht kunnen vertellen of er een nieuw etiketje bij gaat komen. Ook wij blijven lekker thuis. Scheelt voor mij een hoop stress. Ik ben zo slecht in op vakantie gaan….. Maar met de Efteling om de hoek en een aantal leuke dagtrip ideetjes komen we al ver. Fijne vakantie!!

Reacties zijn gesloten.