Bijzondere vriendschappen

Terugdenkend aan één van de mooiste momenten, doet me belandden in januari 2013. Een nieuw jaar en tevens een nieuwe start voor onze zoon. Na zich door de eerste drie jaar van het reguliere onderwijs geworsteld te hebben, kwam de verlossende beslissing om hem onderwijs op Adelante te laten volgen. Een kleine instroomgroep werd toevallig opgestart en hij zou samen met nog een paar jongens beginnen in deze groep. Vanaf het eerste moment klikte het tussen hen. Mede door gebruik van het leerlingenvervoer, maakte ik de eerste maanden weinig tot geen direct contact met ouders van klasgenootjes. Een feit, aangezien we niet zoals in het reguliere onderwijs samenkomen op het schoolplein.

Het heeft dan ook even geduurd, voordat ik de moeders de hand kon schudden. Of het nu meteen het eerste schooljaar was of pas het schooljaar erna, kan ik me niet precies herinneren, maar via school konden we met de klas meedoen met het project “logeren dichtbij school”. Een project, waardoor we met ons gezin, samen met andere gezinnen uit de klas, een hele week in de Kindervallei tegen gereduceerd tarief mochten logeren. Een prachtig project. Niet alleen omdat de jongens eindelijk grenzeloos met elkaar konden afspreken, maar ook omdat er ineens een zee van tijd was om echt kennis te maken met de andere ouders.

Nu ik deze blog schrijf, denk ik meteen terug aan de intense vriendschap, die we vanaf toen opbouwden met elkaar. Vooral de moeders deden verwoede pogingen geregeld tijd voor elkaar, maar ook voor de jongens vrij te maken. Dat was nog niet altijd makkelijk: tenslotte hebben onze kinderen te maken met allerlei geestelijke en lichamelijke beperkingen, waardoor logeren, wandelen of op stap gaan zorgvuldig afgestemd moest worden. Door ons inlevingsvermogen, creatieve organisatietalent en vriendschap wisten we vanaf het eerste moment bergen te verzetten.

Nu, bijna vijf jaar later, en drie fantastische logeerweken verder gaan zowel de moeders, maar ook de vaders geregeld met elkaar op stap. De jongens fladderen, mede door verschillende ontwikkelingen, elk hun eigen weg. Toch omarmen ze elke verjaardag en ook daarnaast zien ze elkaar op festiviteiten van school of vanuit stichting De Knoevel. Hun vriendschap van de afgelopen jaren heeft een stevige basis gelegd, zodat ze ook af en toe een zijweg durven te nemen. Nu, 5 schooljaren later, hebben we als gezinnen meer contact met elkaar, dan ik ooit had durven dromen, toen we de eerste stappen zetten in de doorstroomgroep van Adelante.

Het feit is dat we creatief moeten blijven nadenken hoe we contact houden. De schoolpleingesprekken worden door ons vervangen door chat- of facebookgesprekken, waardoor we makkelijk op de hoogte blijven van de ontwikkelen op en buiten Adelante. Vooral in moeilijke periodes een ideale mogelijkheid om elkaar op te peppen. Tenslotte hoeven we elkaar op dit gebied niks uit te leggen. Hoe heerlijk is dat! Op regulier onderwijs werd ik raar aangekeken als ik het gedrag van mijn zoon probeerde uit te leggen. Daarnaast organiseren we ook uitstapjes, met en zonder de kinderen. Dat dit door vele medische omstandigheden van zowel de kinderen als de ouders niet wekelijks is, kan de pret niet drukken. Nee, wat dat betreft heb ik het als moeder ontzettend getroffen met mijn K4 vriendinnen. Een naam die door de vrolijke meiden van K3 spontaan geboren werd.

Met meer dan een glimlach op mijn gezicht denk ik dan ook terug aan ons laatste uitstapje. Na een heftige thuissituatie van alle K4 mama’s vond ik het tijd worden om eens flink uit te pakken. Na wat misplaatste workshops – waar we overigens ontzettend veel lol hebben gehad- kreeg ik het voor elkaar een heuse metamorfose te regelen via het tijdschrift vriendin. Na het bevestigende telefoontje ging het dak eraf: via de sociale media maakten we elkaar gek met alle pogingen om de juiste haarkleur of kledingstukken te vinden, waar naar gevraagd werd. Ik verbaasde me overigens niet over de enorme blijdschap die we voelden, enkel en alleen omdat we zo toe waren aan wat aandacht voor onszelf. Voor één van de moeders was het zelfs de allereerste keer dat ze sinds de geboorte van haar zoon alleen op pad ging. Je kunt je als lezer enigszins voorstellen hoe hyper we waren bij het vooruitzicht om niet alleen een dag verwend te worden, maar ook om zorgeloos los te gaan op een hotelkamer, waar we met z’n viertjes de nacht doorbrachten.

Een ervaring, die we nooit meer vergeten. Een rijkdom dat we tot in lengte van dagen met ons meedragen, zeker omdat we vereeuwigd worden in de kersteditie van de Vriendin, week 51. Een editie waar bijzondere vriendschap centraal staat.
De komst van onze jongens op Adelante heeft aan de basis gestaan van de bijzondere vriendschap van ons als moeders, die allemaal binnen de nieuwe wereld van het speciale onderwijs op zoek zijn gegaan naar zichzelf.

Waar we huiverig waren voor al het onbekende, zorgde de vriendschap van de jongens voor onze expeditie, zonder duidelijke aanwijzingen. We hebben gezocht, gepeld en geleerd. We hebben net als onze jongens opengestaan voor nieuwe vriendschappen en zijn de reis aangegaan, waardoor we ontdekt hebben hoe belangrijk de ander is voor onszelf. Tenslotte heb we elkaar nodig om jezelf te kunnen spiegelen.

 

Eén gedachte over “Bijzondere vriendschappen”

  1. Ik kan je alleen maar een dikke knuffel geven !!
    Wat hebben we het toch leuk zo samen.
    Met een lach en een traan.
    Wederom precies geschreven zoals het is!
    Xxx

Reacties zijn gesloten.