Lachebek in beeld

Een echte lachebek zou ik haar willen noemen. Altijd vrolijk, altijd opgewekt. Een kind dat intens geniet van het leven, ook als het even tegenzit. En dat zit het helaas bij haar nogal eens: haar vermoeide voeten vragen om stevige orthopedische schoenen, haar complexe metabolisme zorgt voor een stevig figuur en ook haar stageplekken in de horeca zijn echte uitdagingen als je lichamelijk niet voor de volle 100% belast kunt worden. En toch lijkt het alsof alles haar mee zit. Zo opgewekt staat ze in het leven.

Ik heb het over mijn oudste dochter. Een 16 jarige puber die gelukkig oogt. Ik zeg met nadruk oogt, want alhoewel ze dagelijks zingt, humoristisch haar problemen oplost en zich nergens zorgen over maakt, kan ik niet hardmaken of ze wel zo gelukkig is. Tenslotte heb je als zondagskind ook zo je problemen.

Nu ze afgelopen schooljaar haar examen in twee vakken had behaald, wilden we haar verrassen met een fotoshoot. Hiermee wilden we haar tegemoet komen aan haar passie om als flitsende fotomodel voor de camera te staan. Oudste doet namelijk niet liever dan met wapperende haren en glimmende make-up haar opwachting te maken. Tijdens één van de laatste voorbereidingen voor de jaarlijkse musical kwamen we Marijke tegen. Zij heeft fotostudio foto Rijkies en verzorgt jaarlijks prachtig beeldmateriaal voor Musical Unlimited. Samen kwamen we tot de conclusie dat oudste dochter en Marijke prima zouden matchen. Marijke doet dan ook niets liever om blijvende herinneringen van mensen vast te leggen op tastbaar indrukwekkende beelden. Tijdens de interactie met oudste zagen we meteen met hoeveel passie Marijke fotografeert.

Het werd dan ook een supergezellige middag in haar fotostudio. Sinds 21 oktober 2016 heeft Marijke haar eigen fotostudio kunnen openen op de markt 53 in Geleen. Na jaren in loondienst te zijn geweest, wilde ze haar eigen visie als fotograaf in praktijk brengen. Niets, maar dan ook niets stond oudste in de weg om samen met Marijke los te gaan tijdens de sessie. Marijke heeft ondertussen zoveel ervaring dat ze feilloos aanvoelt hoe ze de verschillende mensen het mooist op beeld kan zetten. De kunst om dit niet alleen maar standaard te doen, maar juist heel persoonlijk en passend heeft Marijke na zoveel jaar ervaring dan ook echt onder de knie. Haar visie dat iedere persoon anders is draagt ze met haar beelden dan ook fantastisch uit.

Na een intensieve, maar creatieve en enerverende middag in haar studio stond onze oudste, maar ook wij als ouders te popelen om de foto’s te mogen aanschouwen. De ontwikkeling van deze tijd om foto’s digitaal te presenteren is één waardoor we praktisch gelijk na de sessie kunnen genieten van de foto’s zoals ze geworden zijn. We werden niet teleurgesteld: wat een creatieve weergave van onze dochter zagen we op de foto’s. Marijke had het weer voor elkaar, een tastbare herinnering, maar tevens een onvergetelijke ervaring.

Dat Marijke blij wordt van haar beroep is één ding dat we niet in twijfel kunnen trekken. Niet alleen de blijheid van haar klanten, maar ook de diversiteit aan opdrachten die ze mag uitwerken is een reden om enthousiast te blijven dromen over het toekomstig voortzetten van dit mooie werk.

Wil je Marijke leren kennen? Neem eens een kijkje op haar https://www.fotorijkies.nl/

Pluk de vruchten!

Tweede maandag van de maand: blog Adelante

Wij kunnen als ouders niets anders doen dan mateloos van kinderen houden: puur omdat ze zijn zoals ze zijn.

Afgelopen weken hebben we onze kinderen van dichtbij met veel ontroering mogen bekijken. Dankzij een periode waarin ze versneld zelfstandig moesten worden, zijn ze ineens als kooltjes uit de grond geschoten. Waar wij als ouders hun al jaren bij de hand pakten op weg naar volwassenheid, mogen nu blijkbaar de vruchten geplukt worden: onze kinderen pakken ons bij de hand en leiden ons naar momenten van loslaten.

De jaren hiervoor hebben zowel Paul (mijn partner)  als ik de kinderen vergezeld in hun ontdekkingstocht naar een nieuwe wereld, waarbij we de aandacht voor het sociale aspect vreselijk serieus namen. Als zeer toegewijde ouders hebben we ons geregeld ingezet om ervoor te zorgen dat ook onze kinderen zouden kunnen vertrouwen op de wonderen van de reguliere buitenwereld. Iets wat voor hun als deelnemers van Adelante* niet vanzelfsprekend is. Door hun syndroom vraagt de ontwikkeling op zowel cognitief als sociaal-emotioneel gebied meer daadkracht van ons als ouders, dan normaliter het geval blijkt te zijn. Regulier onderwijs, scouting en dansles bleven uitdagende activiteiten. Echter het sociale aspect bleef helaas uit.

Alhoewel wij als ouders ons voor meer dan 100% gegeven hebben om onze kinderen te laten participeren in de reguliere buitenwereld, bleek de samensmelting meer voeten in aarde te hebben, dan we ooit voor ogen hielden. Toch was het in onze ogen geen nederlaag, geen dramatische uitsluiting. We waren dan ook eerder verdrietig dan boos: tenslotte hoop je net als elke ouder dat je kinderen gelukkig en in het samenzijn van vriendjes en vriendinnetjes hun jeugd en middelbare schoolperiode mogen doorkomen. Dat de samensmelting oftewel participatie niet helemaal vanzelf ging, was voor de kinderen eerder een onderdeel uit hun leven, dan een confrontatie die verwerkt moest worden. Ik als moeder, vond het zoveel malen meer slikken.

Nu we jaren later onze kinderen zien floreren op Adelante, blijken ze een meer dan zelfoplossend vermogen te hebben. De intense begeleiding, maar ook het oeverloze vertrouwen in hun eigen kracht heeft ze doen uitgroeien tot mooie pubers, die in staat zijn binnen Adelante een sociale omgeving te creëren. Hiermee hebben ze onbewust afscheid durven te nemen van mijn wil om ze als normale pubers in een participatie te duwen. Tenslotte zijn zij er, net als de buitenwereld, nog niet klaar voor. En alhoewel onze positie als ouders de laatste maanden weinig daadkracht kon uitstralen zoals in eerdere jaren, hebben we een rotsvast vertrouwen in onze kinderen mogen ervaren, resulterend in indrukwekkende groei. Een groei die hun uiteindelijk klaarstoomt voor die indrukwekkende buitenwereld.

De strijdlust om onze kinderen als gelukkige mensen hun leven te laten leiden hebben we uit handen gegeven. Er is vertrouwen voor in de plaats gekomen. De oudste twee meiden laten ons steeds vaker zien hoeveel kracht ze halen uit eigen succeservaringen. Waar wij zagen dat ze binnen het reguliere systeem steeds verder werden uitgehold door de onmacht van beider partijen, zien we tegenwoordig met hoeveel liefdevolle ingrediënten ze binnen Adelante gevuld worden. Zo heeft Musical Adelante bijgedragen aan een concept, waarin vooral onze twee oudste meiden samengesmolten zijn met nog een aantal leeftijdsgenoten. Een club van vrienden is dankzij herkenning ontstaan en heeft hun zoveel kracht en zelfvertrouwen gegeven, dat ze hand in hand durven uit te vliegen. Hun ontmoeten draagt bij tot een muzikale, spontane en gezellige golf, waar ze met z’n allen aardig op kunnen surfen. Dat dit deels gebeurt onder het toeziende oog van hun liefhebbende ouders lijkt me een natuurlijk gegeven. Rome en Parijs zijn tenslotte ook niet op één dag gebouwd.

De gezellige meidengroep, waar onze meiden perfect in participeren

De eenheid van herkenning en vriendschap heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat we alles kunnen loslaten, wat ook maar vastzat bij ons als dirigerende en zorgende ouders. Hun blijdschap om net als gewone pubers te mogen functioneren in een geitachtig gezellige vriendengroep is uiteindelijk ook onze blijdschap geworden. Hoe waardevol is dat!

 

 

*Adelante: een school voor speciaal onderwijs gericht op lichamelijk beperkte en langdurig zieke kinderen en jongeren van 4 tot 20 jaar. Ook kinderen met een meervoudige handicap kunnen bij ons terecht.