Haringen en scheerlijnen

Ik leef nog! En dat na de eerste twee weken in het nieuwe schooljaar. Ik weet niet hoe het jullie vergaat op het reguliere onderwijs, maar hier worden we ondergedompeld in een wereld van briefjes, mailtjes, afspraken en opstartproblemen. Sinds de allereerste maandag in het nieuwe schooljaar ontplofte mijn mailbox, maakte de postbode overuren bij onze brievenbus en vraagt een buurtgenoot geïnteresseerd of ik wellicht aandelen heb bij het bedrijf Adelante. Hoe kon zij weten dat Adelante de naam is van de mytylschool, waar onze drie kinderen onderwijs volgen. Maar toch bedankt voor de hoognodige nieuwsgierigheid!

Mijmerend kom ik tot de conclusie dat ik de tijd wil terugdraaien. Drie weken geleden zat ik nog prinsheerlijk te genieten op een camping in Zeeland. Nietsvermoedend dat de valwind, op de tweede dag van ons uitje in schaars contrast zou staan met de storm, die dit schooljaar over ons gezin zou razen. De ingebouwde scheerlijnen, die ik door mijn ervaring van andere schooljaren maar alvast had aangespannen, stonden weliswaar strak, maar stevig verankerd. Ik kon dus wel tegen een stootje.

Dat in tegenstelling tot andere jaren. Ik zou compleet over de rooie zijn gegaan bij het zien van zoveel organisatorische ballast, dat in het begin van een nieuw schooljaar helaas niet te voorkomen is. En zeker niet als het om drie kinderen op speciaal onderwijs gaat. Oudergesprekken, formulieren van medicatieoverzichten, kindbesprekingen, overdrachten van revalidatieartsen, geplande uitjes waar ik als ouder toestemming voor moet geven en de gebruikelijke zorgverlofbriefjes, die bij ons in sommige periodes niet aan te slepen zijn. Eén tip: toch maar gebruik gaan maken van carbonpapier. Hoef ik mijn vaste gegevens niet tienduizend keer opnieuw te schrijven.

Het hoort er echter allemaal bij, zeker op het speciaal onderwijs, waar onze kinderen overigens met alle plezier gebruik van maken. Toch kan ik als ouder niet voorbij gaan aan de explosie van papierwerk, waar we in het begin, maar ook aan het eind van een schooljaar domweg tijd voor moeten inroosteren. Laat ik nou expert geworden zijn in roosteren en plannen, wat niet wegneemt dat ik met een rode kop naast een torenhoge stapel papier verwoede pogingen doe door de bomen het bos te zien.

Waar ik eerder als een vulkaan geëxplodeerd zou zijn: iets dat naast een stapel papierwerk niet zo handig is, waai ik nu zoveel mogelijk met de wind mee. En eerlijk is eerlijk, op buitenradar.nl tref ik al goede voorbereidingen, zodat die storm ook zonder enige schade door mijn hoofd kan razen. Onze keukentafel ruim ik elke dag weer braaf leeg. Een hele opgave met een stel hongerige pubers, kan ik je vertellen. Maar de randvoorwaarden voor ons overzichtelijk huishouden, is een plek waar onze megagrote agenda, zich met opengeslagen kaften breeduit kan manifesteren. Want zo is het hier sinds jaar en dag. Geen pocketagenda, maar een breed uitgemeten exemplaar. Rekening houdend met het actieve programma van 5 gezinsleden en een buddy, maar ook ruimte biedt voor alle informatieve papieren afspraken. Ze liggen rustig tussen de maanden te wachten tot ze aan de beurt zijn, om vervolgens structureel vernietigd te worden. Zo, opgeruimd staat netjes!

Met drie pubers en twee bijzondere ouders is het thuis een huishouden van Jan steen als je even niet oplet. Als de scheerlijnen zonder pardon toch gevierd worden of je haringen door de stroom aan regen losgeweekt aan de oppervlakte komen drijven. Laat ik daarom stoppen met prutsen of lummelen en me focussen op productieve tijd. Laat ik de beren op de weg een hol bieden, waar ze de winter kunnen doorbrengen, leider zijn in een familiediner, waar dagelijkse zaken een podium krijgen en meer vertrouwen hebben in de menselijke vindingrijkheid van mijn kinderen. Hierdoor leer ik ze meer zelfstandigheid, maar ook verbondenheid, waardoor ik soms wat meer kan vieren, zonder bang te hoeven zijn dat we met tent en al de bureaucratische lucht in vliegen.

Eén gedachte over “Haringen en scheerlijnen”

  1. hoi, voor jou dus heftige weken. Hoe hebben de kids het ervaren. Weer naar school gaan, zo enorm vermoeiend ….
    Hier valt het met administratie ed wel mee. Medicijnenlijst …….. eh, er zijn geen medicijnen, alleen een pijnstiller indien nodig. Een brief van de juf over de informatie-avond. Een brief over de introduktiesportdag. Die was gepland voor vandaag, maar het briefje van deze week melde dat het dat gezien het weer niet ging worden, dus voorlopig staat die voor volgende week. De komende week en de week daarna een gesprek met Maatschappelijk werk op school. En brieven met afspraken die Amy heeft op school …. Helaas loopt het met de taxi nog niet echt lekker. De gemeente heeft toegezegd dat Amy zo kort mogelijk in de taxi komt te zitten. Dit is ook in haar vervoersprofiel gezet dat bij het leerlingenvervoer is aangeleverd. Helaas wordt Amy of maandag en dinsdag als laatste afgezet. Net als op woensdag (die tijd klopte zowiezo niet met de aan ons doorgegeven tijden.) En nu zei de chauffeur vanmorgen dat ie vanaf maandag ook eerder komt ophalen. Ik zit hier bovenop …. alleen reageren ze niet op de mail. Als ik volgende week nog niets weer ga ik maar bellen. Succes met de weken die nog gaan komen !

Reacties zijn gesloten.