Vol energie

Een zomervakantie, studiedagen of een weekend zonder verplichtingen. Ik kan daar tegenwoordig zo van genieten. Een beetje luieren op mijn sofa. Een film kijken, die ik ondertussen al 100 keer bekeken heb en nog steeds ontroerd raak van dat ene mooie moment. Samen met de kinderen volledig op de grond liggen van het lachen, zodat de buurvrouw nieuwsgierig komt kijken of we een nieuw spel aan het spelen zijn. Inspirerende momenten noem ik dat. Momenten die niet meer toevallig zijn en zo veel indruk achterlaten, dat ik snap waar geluk vandaan komt.

Afgelopen dagen was ik op pad met Janna, de oudste uit ons gezin. Al jaren splitsen we doelbewust ons gezin op en zeker in een langere periode als de zomervakantie is dat een praktische must. Ook al is er in onze situatie geen sprake van “Brusjes”, onze kinderen hebben door de andere ontwikkeling elk hun momentjes nodig. Drie dezelfde beperkingen en toch drie hele verschillende individuutjes, waardoor een gezinsactiviteit niet zomaar te ondernemen is.

bestemming onbekend

En daarom plande ik een minitrip voor Janna en mij. Een perfecte combinatie, al zeg ik het zelf. Zodra wij de deur achter onze neus dichttrekken, ontstaan de meest gekke ideeën. Met slechts een rugzak gevuld met de noodzakelijke medicatie en schoon ondergoed stapten we al zingend de trein in. Onder een valse naam had ik een hotelletje geboekt. Daar begint bij mij de voorpret al: even uit die comfortzone durven stappen. Om vervolgens met een dosis dolle pret de trein naar Schiphol airport te nemen.

Samen de grootste lol hebben

Dat we stiekem gewoon naar Eindhoven gingen, lieten we voor onze volgers in het midden. We bedachten een aantal tips, waarmee ze na wat gepuzzel zouden uitkomen op Eindhoven. De antwoorden waren hilarisch en dankzij de Wi-Fi verbindingen hadden we al de grootste lol tijdens onze reis.

Het gevoel unplugged te zijn hoeft niet van ver te komen. Als je maar durft om je verwachtingen los te laten en mee te surfen op de dromen, die boven komen drijven. Dat dit in de praktijk niet altijd haalbaar is, mag duidelijk zijn. Toch hebben we in dat kleine uurtje reistijd al meer van de wereld kunnen zien, dan we ooit voor mogelijk hielden. Het is dat Janna haar zinnen had gezet op de Primark en daardoor niet te porren was voor een avontuurlijke zijweg.

Na ingecheckt te zijn in ons hotel op de markt, kunnen we losgaan in Eindhoven. Ons winkelavontuur valt ons zwaar. Waar ik opper op ons gemak de Primark te gaan verkennen, laten we dat gemak maar achter bij de ingang. We hebben duidelijk niet de eerste keus. Oeps, foutje en bedankt. Maar goed. Alles voor Janna en na een uur ploeteren en veel ellebogenwerk komen we tot de conclusie dat we deze Primark laten voor wat hij is. Hoe ik dit overleefd heb, is me nog steeds een raadsel.

hoppa, samen de pashokjes veroveren

De dag vordert. Als een heuse scout leidt Janna me van de ene winkel naar de andere. En omdat we niet van pottenkijkers houden, kruipen we gezellig samen in één pashokje. Onze hoofden lopen rood aan en de gordijnen voelen nog net niet klam, als we tot de conclusie komen dat we overduidelijk iets niet goed hebben gedaan. Het is een hele opgave om kleding te passen waarvan niet duidelijk is wat nu de voor- of achterkant is. Langzaam maar zeker veranderen we in een Bridget Jones die ook uit alle macht een net te strak jurkje over haar voluptueuze dijen probeert omhoog te hijsen. Gelukkig zijn wij deze filmscène voor en nemen uit voorzorg de grootste twee maten mee. Trots roepen we vanuit het hokje: “nee ik moet echt een kleinere maat hebben“. Deze is véél te groot!

nagelstaren

Ons budget nadert de bodem en ook onze voeten lijken op dag twee van de Nijmeegse vierdaagse. Onze hoop is gevestigd op dat ene toevallige moment, waarop we onze teen gaan stoten. Dat eerder beschreven gevoel van leven in het nu. Ergens keihard tegenaan knallen, waarmee je de meest briljante oplossing van dat moment creëert. In ons geval een nagelstudio, een kapsalon of een Wellness, waar we neer kunnen ploffen in een massagestoel of onze voeten tegoed mogen laten doen in een bad met van die knabbelende visjes. Het wordt het eerste. Nou heeft Janna niet de meest perfecte nagels, maar een extra uitdaging zo laat op de middag is nooit weg.

Na jaren van nagelbijten heeft Janna ondertussen zo hard haar best gedaan om mininagels te laten groeien, dat een manicure met echte gelnagellak tot de beloning van de dag behoort. Ze mag haar vermoeide voeten even laten rusten en aansluiten in de rij van uitgedoste dames, die al luid kwebbelend de meest lange kunstnagels aangemeten krijgen. Voor Janna een brug te ver, maar alle kleine beetjes helpen. Het resultaat mag er absoluut zijn. Mijn jonge dochter, ineens een prachtige dame. Stiekem pink ik een traantje weg.

de toerist uithangen

Nadat de stad Eindhoven langzaam verandert in een druilerige natte bedoeling, zijn wij al lang en breed neergestreken op onze kamer. Janna geniet van een uitgebreide schuimparty in de badkamer, terwijl ik de toerist uithang en de gekochte kaarten uitvoerig beschrijf. Nu Janna steeds vaker haar eigen koers weet te varen, durf ik ook mijn momenten te pakken.

roomservice

Daar liggen we dan in een wereldvreemde stad. Met onze eigen roomservice bouwen we ons feestje. Met Janna in de buurt is dat geen enkel probleem. Een kussengevecht en een heuse pyjama uitdossing, waar we al zingend en dansend mee rondspringen op de bedden van onze hotelkamer. Het duurt niet lang voordat Janna de slappe lach krijgt en tussen de bedden in valt om vervolgens niet meer omhoog te komen. De mooiste fotosessie, zo op een presenteerblaadje. (Helaas zit er censuur op deze foto’s) Ik kan het enorm waarderen, deze momenten van geluk en gekkigheid. Toch kan ik niet ontkennen dat ik het moment omarm, waarop bij Janna de ogen dichtvallen en ik me kan overleveren aan de stilte.

De nacht is warm. De ochtend vroeg. Door mijn eigen stommiteit: namelijk vergeten de gordijnen te sluiten, wordt mijn lijf al vroeg wakker gekust door de eerste zonnestralen. Mijn liefste puber ligt nog volop te ronken en bij gebrek aan een goed boek ontdek ik het navelstaren en ondervind dat de wereld ook wel doordraait zonder dat ik iets onderneem.

hele onderneming

Terwijl de trein een paar uur later Eindhoven uitrijdt, word ik volledig in beslag genomen door de blik van een jongeman. Radeloos vraag ik me af waarom hij het op mij gemunt heeft. Ik duik weg in ons gezamenlijk GTST-magazine en voel me ineens heel jeugdig met de tuinbroek van Janna aan. Eén van die gekke acties waarmee we onze trip afsluiten: elkaars kleren aan. Het is trouwens nog een hele onderneming om zonder enig obstakel die broek met gaten aan te krijgen. Voor Janna overigens geen probleem: hoe groter de gaten hoe beter.

Zonder al te veel gekkigheden rijden we langzaam richting thuisfront. We bijten ons tevreden vast in een ouderwets broodje snacken in de trein en hebben de grootste lol met het maken van de meest gênante selfies. Een wat ouder stel weet zich even geen raad met ons tweetal, maar kan ons enthousiasme wel waarderen. Soms is het even nodig om een fantasierijk levensmotto na te streven.

Wij zijn in elk geval unplugged en vol nieuwe energie!

unplugged en opgeladen

10 gedachten over “Vol energie”

  1. Wat heerlijk hoe jullie genoten hebben, lekker gek doen samen, onvergetelijke momenten!!!
    Veel nagenot wens ik jullie! 😍

  2. Bijzonder on te keen hoe jullie samen kunnen genieten fantastisch. Echt be wondering voor Jullie.

  3. Wat een heerlijke blog! En zo geschreven alsof ik erbij was! Heerlijk deze mooie tijd die niemand jullie meer afpakt! Liefs Bea.

  4. Wat heb ik gelachen,heerlijk zo met je oudste dochter op stap en dan dingen doen die je anders niet zo gauw meer zou doen,dat is toch genieten.

  5. Dat klinkt echt als twee geweldige dagen. En super dat jullie zo genoten hebben. Ik heb in ieder geval met een brede lach op mijn gezicht jullie avonturen gelezen.

  6. Oh oh oh wat was dit genieten. Ik snap de censuur op de foto’s maar ik kan heel goed beelddenken…… Wat een lol. Zo als jullie kunnen wij ons echt niet laten gaan. Hoewel Amy en ik op zo’n tijd wel eens samen de slappe lach hebben hoor. Ik vond het leuk om mee te raden waar jullie waren en ik schaam me nog steeds dat ik het beeld van Frits Philips niet herkende. Heerlijk om zo mee te mogen genieten met jullie uitstapje. Daarvoor dank!

  7. Wat fijn om te lezen dat jullie zo genoten hebben. Als ik het zo lees waren jullie samen net 2 giechelende bakvissen die op stap waren! Heerlijk!😘

Reacties zijn gesloten.