sociale verwikkelingen

Aan onze kinderen zie je weinig tot niets, maar vrienden maken is een enorm struikelblok.

Vrienden maken is überhaupt lastig. Laat staan je vrienden behouden. Voor kinderen met een beperking binnen de sociaal-emotionele ontwikkeling is het hebben en onderhouden van vriendschappen een grijs gebied, waar niks concreets voor te bedenken is.

Heb je problemen met je voeten, dan heb je de keus om je eigen aangepaste schoenen te laten maken. Krijg je problemen met je ogen, heeft de opticien een haarscherpe oplossing, afgewerkt met een montuur naar keus. Met één knip van je vinger is het probleem opgelost.

Wat zou ik graag een winkel tegenkomen, waar vrienden netjes geordend in schappen lagen. Geëtiketteerd met een keurmerk en een scala aan bijbehorende ingrediënten. Het zou voor onze kinderen wel even tijd kosten om alle etiketjes door te nemen, maar er was in elk geval een oplossing voor het probleem.

Anders zijn is gecompliceerd. Voor jezelf, maar al helemaal voor de ander. Hoe graag we ook willen integreren, zolang er geen zichtbare gebruiksaanwijzing te koop is waarop we kunnen varen, is het maken van vrienden een hopeloze zaak. Imperfectie, in de ogen van de ander blijft een moeilijk item om mee om te gaan. Anders zijn in welke hoedanigheid dan ook, blijft een zoektocht, waar energie ingestoken dient te worden.

Nou hebben onze kinderen op een paar gave orthopedische schoenen na geen zichtbare beperkingen, waardoor anderen gillend de benen zouden kunnen nemen. Waardoor anderen niet bij ons over de drempel zouden durven stappen. Toch ervaren we dagelijks hoe hoog de drempel toch is om onze wereld binnen te stappen, zeker nu alle drie onze kinderen kennis hebben gemaakt met de onzekerheden van de puberteit.

Pubers schamen zich, ongeacht of de ander anders is. Problemen worden groter getrokken en vriendschappen staan op losse schroeven, aangezien de ontwikkelingslijnen pieken en dalen gaan vertonen, waardoor interesses en ideeën niet meer parallel lopen. Voor een normaal mens al lastig in te schatten, laat staan voor een kind dat een beperking heeft binnen het sociaal-emotionele gebied.

En zo hadden we, met twee gevoelige pubers in huis, niet één maar twee brandjes te blussen. En aangezien de ene brandhaard al aardig aan het smeulen was geweest kon ik op stel en sprong nog met groot materieel uitrukken om de zaak te redden. Voor zover je iets kunt redden in zaken, waar wij als volwassenen al vaak geen vat op hebben. Vriendschappen…pff. Het knaagt hier en daar, met af en toe een scheur.

En al helemaal bij puberende meiden. Toch brak mijn hart toen ik wederom kennis maakte met mijn afhankelijke dochter op het gebied van vriendschappen. Daar waar ze stoer oogt en heel zelfstandig de boel probeert te regelen, mocht ik na veel doorvragen een kijkje nemen in haar app verleden. De botheid van de sociale media viel meteen op. Verwikkelingen, waarin ik als volwassen persoon ook de draad zou kwijtraken en helemaal als er in dat grijze gebied een beperking op de loer ligt.

Vanochtend heb ik haar traan weggeveegd. Haar openheid omarmt en met grote trots haar ergste pijn erkent. De pijn van het isolement, van grofweg buitengesloten worden in de wereld die toch al zo moeilijk te betreden is voor haar. Haar pijn kan ik helaas niet wegnemen. Ik kan er alleen voor zorgen dat er lichtbakens ontstaan, waardoor het grijze gebied, zowel voor haar als voor de ander in de toekomst wat toegankelijker wordt.

 

Onze kinderen hebben Albright syndroom. Een syndroom met meerdere beperkingen. Echter de achterstand op sociaal-emotioneel gebied is het meest moeilijke, aangezien het niet zichtbaar is en dus vaak niet te grijpen.

8 gedachten over “sociale verwikkelingen”

  1. Oh wat moeilijk! Er is niks wat je als ouder meer zeer doet, dan verdriet van je kinderen. En als ze klein zijn wil een kusje of een snoepje nog wel eens helpen, maar op deze leeftijd is het zo moeilijk. En vooral met vriendschappen op puberleeftijd, je gunt ze zo graag een goede vriend/in. Maar dit is iets wat je bijna niet kunt beïnvloeden.
    Hè bah, ik wilde dat we helpen konden……

  2. Het is zo moeilijk. Zie het bij mijn dochter ook. In 1 klap ook alle vrienden van vroeger kwijt geraakt 🙁 . Jullie zijn echt welkom bij ons ♡

  3. Ik weet hoe je je als moeder voelt uit eigen ervaring! Jammer genoeg gaat dat nooit over!
    Sterkte

  4. Vriendschap. … Het zou zo mooi moeten zijn. Amy is goed in vrienden maken maar kan de vriendschap niet onderhouden. Iedereen die aardig is is meteen een vriend of vriendin. Ik hoop dat ze morgen bij het kennismaken met de klas meteen iemand tegenkomt met wie het klikt. Waaraan ze zich vast kan houden in de spannende tijd die er aan komt.

Reacties zijn gesloten.